Historia Vita Memoriae Strona Główna Historia Vita Memoriae
Forum dyskusyjne miłośników historii i fortyfikacji - Grupa Inicjatywna "Cztery Historie"

FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy
RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  AlbumAlbum  Chat

Poprzedni temat «» Następny temat
Przesunięty przez: darecki
Pią 21 Paź, 2011 10:47
Dziennik działań Armii Czerwonej we wrzesniu 39
Autor Wiadomość
darecki 
wujek kurde samo dobro
Trzeba siać...


Pomógł: 34 razy
Dołączył: 22 Lis 2004
Posty: 8808
Skąd: Kraków
Wysłany: Pon 20 Gru, 2004 19:18   Dziennik działań Armii Czerwonej we wrzesniu 39

Ściśle tajne Egz. nr 2

DZIENNIK DZIAŁAŃ BOJOWYCH KIJOWSKIEGO SPECJALNEGO OKRĘGU WOJSKOWEGO

za okres od 3 września do 12 października 1939 r. Prowadził mjr KUCEW

a Data zapisu, zadania jednostki (pododdziału), opis zdarzeń i faktów

3 września
Ludowy komisarz obrony w celu podwyższenia gotowości bojowej wojsk Leningradzkiego, Kalinińskiego, Białoruskiego Specjalnego, Kijowskiego Specjalnego, Moskiewskiego i Charkowskiego Okręgu Wojskowego ich radom wojennym rozkazał:
1) wstrzymać zwolnienie najstarszych roczników czerwonoarmistów z poboru na jeden miesiąc,
2) przerwać urlopy dowódców, pracowników politycznych, szefów jednostek wojskowych i instytucji,
3) doprowadzić jednostki wojskowe do stanu gotowości bojowej; w tym celu sprawdzić uzbrojenie, wyposażenie itd.,
przygotowując je do wydania na wypadek rozwijania jednostek.
W tejże dyrektywie ludowy komisarz) wskazuje na konieczność wzmocnienia służby inspekcyjnej w garnizonach i na gotowość węzłów łączności oraz central łączności w razie konieczności ostrzegania.

6 września
Ludowy komisarz obrony rozkazał wszystkim jednostkom i instytucjom wojskowym przystąpić do wielkich ćwiczeń3 według litery „A", plan nr 22, w następujących okręgach wojskowych: Leningradzkim, Kalinińskim, Białoruskim Specjalnym, Kijowskim Specjalnym, Moskiewskim, Orłowskim i Charkowskim.
Pierwszy dzień ćwiczeń ustalono na 07.09.1939 r.

8 września
Ludowy komisarz obrony dał wytyczne radom wojennym Białorusikiego Specjalnego i Kijowskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego sprawie terminu rozpoczęcia przegrupowań operacyjnych jednostek tych okręgów w ramach normalnego (gospodarczego) planu przewozów. Dyrektywa kolejowych do rejonów osobiście wskazanych dowódcom okręgów przez ludowego komisarza obrony w dniu 07.09.1939 r. W tym dniu wydano rozkaz przebazowania lotnictwa do specjalnych zadań nr 2 w Kijowskim Specjalnym Okręgu Wojskowym na węzły lotnisk Czernihów.

11 września
Ludowy komisarz obrony w dyrektywie nr 16648 rozkazał Radzie Wojennej Kijowskiego Specjalnego OW przystąpić do
ześrodkowania wojsk z zadaniami stworzenia następującego ugrupowania: w rejonie Perga, Olewsk, Białokorowicze - 15 samodzielny korpus w składzie 60 i 87 dywizji strzeleckiej.
W rejonie Nowogród Wołyński, Sławuta, Szepietówka - 5 armia w składzie: 8 i 27 korpus strzelecki
(7, 45, 81, 44, 25, 131 DS), 14 i 38[36?] brygada pancerna; 135, 330, 429 i 430 pułk artylerii (odwodu) Naczelnego Dowództwa.
W rejonie Kupiel, Satanów, Płoskirów - 6 armia w składzie: 17, 13, 49 i 36 korpus strzelecki (140, 41, 124, 62, 96, 80, 141, 176, 135, 30, 169 DS); 2 korpus kawalerii (3, 5, 14 dywizja kawalerii); 24, 10, 36[38?] brygada pancerna; 137, 331, 324, 168 i 305 pułk artylerii odwodu Naczelnego Dowództwa.
W rejonie Husiatyn, Kamieniec Podolski, Nowa Uszyca, Jarmolińarmia w składzie: 6 i 37 korpus strzelecki (58, 99, 72, 134, 146 i 130 DS); 4 i 5 korpus kawalerii (9, 16, 32 i 34 DK); 25 korpus pancerny, 23 i 26 brygada pancerna, 320 pułk artylerii odwodu Naczelnego Dowództwa.
Na odcinku rumuńskim - 13 armia w składzie 35 korpusu strzeleckiego (95, 52 i 15 DS).
Odwód okręgu - 187 i 156 dywizja strzelecka.
Ześrodkowanie nakazano rozpocząć 11.09. Część wojsk ześrodkowuje się marszem, pozostałe – transportem kolejowym. Grafik transportów operacyjnych nakazano wprowadzić 13.09. o godz. 0.00. Lotnictwo okręgu otrzymało zadanie rozśrodkowania się drogą powietrzną na lotniska operacyjne [zachowując] gotowość bojową.

11 września15
Godz. 2.30. Wydano rozkazy do wymarszu następującym jednostkom wojskowym:
1) 15 samodzielnemu korpusowi strzeleckiemu (60 i 87 DS);
8 korpusowi strzeleckiemu (44, 45, 81 DS), 14 brygadzie pancernej i 330 pułkowi artylerii odwodu Naczelnego Dowództwa, podporządkowując je Radzie Wojennej Żytomierskiej Grupy Armijnej;
dowództwu 36 i 17 korpusu strzeleckiego (96 i 97 DS), 2 korpusowi kawalerii (3, 5, 14 DK), 24 i 49 brygadzie pancernej z podporządkowaniem ich Radzie Wojennej Winniekiej Grupy Armijnej;
dowództwu 37 korpusu strzeleckiego (99 i 72 DS), 4 i 5 korpusowi kawalerii (16, 32, 9 i 34 DK), 331 pułkowi artylerii odwodu Naczelnego Dowództwa armii z Charkowskiego Okręgu Wojskowego, komandarmowi 2 rangi Tiuleniewowi4.
Godz. 10.35. Szef Sztabu Kijowskiego Specjalnego OW powiadomił, że dyrektywę do ześrodkowania jednostek marszem pieszym otrzymano i do jej wykonania przystąpiono 08.09.1939 r.
Godz. 14.00. Rada Wojenna Charkowskiego Okręgu Wojskowego otrzymała wytyczne w sprawie terminów odprawiania jednostek wojskowych okręgu do innych okręgów.
Godz. 23.00. W rejonie mostu kolejowego na trasie z Mohylowa Podolskiego ze strony rumuńskiej zostały ostrzelane rakietami jednostki mohylowsko-jampolskiego rejonu umocnionego. Prace związane z rozbudową rejonów umocnionych zostały wstrzymane.

12 września
a) Wojska własne
Godz. 10.25. Szef Sztabu Kijowskiego Specjalnego OW poinformował, że jednostki Żytomierskiej i Winnickiej Grupy Armijnej oraz Grupy Kawalerii ześrodkowują się w rejonach określonych w dyrektywie nr 16848. Przerzut 44 dywizji strzeleckiej opóźnia się z braku transportów kolejowych.
b) Przeciwnik
Rumunia - według danych pochodzących z nasłuchu radiowego 15 DP - Kiszyniów, 14 DP - Bielce, 8 DP - Czerniowce - prowadzą ćwiczenia ogólno wojskowe w rejonach dyslokacji.

13 września
Godz. 6.30. Szef Sztabu Kijowskiego Specjalnego OW potwierdza, otrzymanie dyrektywy nr 16648 i jej realizację.
Godz. 11.40. Polski czterosilnikowy bombowiec5 naruszył naszą granicę w rejonie m. Krzywin (Sławuta). Został zestrzelony przez jednostki wojsk pogranicza. Załogą - 3 ludzi, wzięto do niewoli6.
Godz. 13.50. Zameldowano, że polowe stanowisko dowodzenia sztabu Kijowskiego Specjalnego OW o godz. 9.30 przeniesiono do Płoskirowa.
Godz. 15.50. Rada Wojenna Okręgu prosi o nadanie przygotowanym grupom następujących nazw:
wydzielonemu z Żytomierskiej Grupy (Armijnej) jednemu korpusowi strzeleckiemu - „Grupa Północna";
wydzielonemu ze składu Winnickiej Grupy (Armijnej) drugiemu korpusowi kawalerii, korpusowi pancernemu z Leningardzkiego OW7 i 17 korpusowi strzeleckiemu - „Wschodnia Grupa Wojsk";
wydzielonym ze składu Płosikiwskiej Grupy (Armijnej) 4 i 5 korpusowi kawalerii, korpusowi pancernemu Kijowskiego Specjalnego OW i 13 korpusowi strzeleckiemu KS - „Południowa Grupa Wojsk".
Godz. 19.10. Z Płoskirowa Rada Wojenna Okręgu poinformowała o stanie i gotowości wojsk zajmujących
o godz. 15.00 następujące położenie wyjściowe:
Południowa Grupa Wojsk tow. Tiuleniewa - skład: 25 KPanc., 4 KK, 5 KK, 72 DS, 99 DS, 23 i 26 BPanc. - zajęła pozycje wyjściowe. Nie zakończyła ześrodkowania 99 DS z powodu opóźnienia samochodów. Nie dojechał również pułk artylerii 13 KS, przewożony transportem kolejowym. Z wielkim wysiłkiem i zużyciem motogodzin, zwłaszcza gdy idzie o ciągniki, przybył 25 KPanc, który był niedostatecznie zaopatrzony w paliwo z powodu opóźnień w rozwijaniu baz. Grupa gotowa do wykonania zadania.
Grupa Wschodnia tow. Golikowa8 - skład: 2 KK, 96 DS, 97 DS, 24 i 38 BPanc. - zajęła położenie wyjściowe. Opóźnienia w przewozach kolejowych zanotowały dwa korpuśne pułki artylerii. Grupa gotowa do wykonania zadania.
Grupa Północna tow. Sowietnikowa - 8 KS w składzie trzech dywizji strzeleckich i 36 BPanc. - zajęła pozycje wyjściowe. Grupa jest gotowa do działań. W wojskach duch wyjątkowy. Ciągniki skierowane z gospodarki narodowej są w znacznym stopniu zużyte. W dziale transportu samochodowego otrzymanego z gospodarki narodowej źle z ogumieniem, brak zapasów gumy, z tego powodu wiele samochodów stoi. Brakuje samochodów osobowych.
Godz. 23.00. Komunikat operacyjny Sztabu Kijowskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego odnotowuje, że ześrodkowywanie jednostek i związków taktycznych w okręgu przebiegało normalnie.
Bojowy i liczebny skład wojsk KSOW był następujący:
kadra dowódczo-sztabowa - 14 202
kadra młodszych dowódców - 24 241
szeregowcy - 134 487
konie pociągowe - 13 452
konie wierzchowe - 34441
konie taborowe - 18 610
karabiny - 121 239
rewolwery - 33 441
szable - 24 893
ręczne karabiny maszynowe - 5679
ciężkie karabiny maszynowe - 2006
przeciwlotnicze karabiny maszynowe - 580
działa 45 mm - 1817
76 mm - 478
pozostałe - 473

czołgi - 2112
samochody ciężarowe - 5659
samochody specjalne - 1288
samochody osobowe - 616
traktory (ciągniki) - 875
motocykle - 238

14 września
b) Przeciwnik
Według danych sztabów Kijowskiego SOW od 10.09. odnotowuje się gromadzenie polskiej piechoty i artylerii w rejonie Czortkowa (na południe od Tarnopola).
Godz. 8.40. Szosą Warszawa-Ryki przegrupowuje się na południe kolumna wojsk polskich.
Godz. 9.40. Na drogach: Mstory, Kobryń, Brześć Litewski, Mokrany zauważono ruch kolumny zmotoryzowanej w kierunku Kowla. Na liniach kolejowych Chełm-Kowel i Kowel-Łuck intensywny ruch, prawdopodobnie transportów wojskowych. Z Trembowoli do m. Kopyczyńce (12 km na północny wschód od Czortkowa) przybyła kawaleria; jej liczebność ustalona.
Godz. 13.30. 17 km na zachód od Równego zauważono ruch kolumny samochodów w kierunku Równego i transportów kolejowych na trasie kolejowej Kowel-Równe w kierunku: Równe-Łuck.
Godz. 14.00. 9 samolotów polskich przeprowadziło nalot na Wołoczysika zrzuciło kilka bomb, nie czyniąc większych strat i zniszczeń (1 zabity i 1 ranny).

17 września
a) Wojska własne
Armie Frontu Ukraińskiego, wykonując rozkaz ludowego komisarza i dyrektywę Frontu nr A 0084, od godziny 5.00 przeszły do zdecydowanego natarcia na całym froncie. Do 10.30 nasze jednostki zdobyły Dubno.
Godz. 10.00. Ludowy komisarz spraw zagranicznych tow. Mołotow wręczył notę polskiemu ambasadorowi w Moskwie o tym, że rząd Polski przestał istnieć i że rząd Związku Sowieckiego jest zmuszony w celu obrony porzuconych na pastwę losu Ukraińców i Białorusinów wprowadzić swoje wojska na terytorium Zachodniej Białorusi i Ukrainy12.
Godz. 11.30. Przewodniczący Rady Komisarzy Ludowych tow. Mołotow wystąpił przez radio z odezwą, w której wyjaśnił decyzję rządu, dotyczącą wzięcia pod ochronę życia i mienia złączonych więzami krwi braci Ukraińców i Białorusinów.

17 września
Do godz. 17.00 jednostki Frontu osiągnęły: Grupa Północna tow. Sowietnikowa:
60 DS - Aleksiejewka, Lenczyn;
87 DS o godz. 14.00 podchodziła do m. Sówce Duże, Charaług-
45 DS o godz. 14.00 podchodziła do [m.] Horodyszcze, Sapożyn;
81 DS - N. Iwaczkowo, Urwena;
44 DS - Mizocz, Piewcze;
36 BPanc. - Dubno.
Straty nieznaczne, według wstępnych danych 1 zabity i 4 rannych. Do niewoli wzięto 430 osób, z czego 30 oficerów, w tym podpułkownika dyplomowanego.
Grupa Wschodnia tow. Golikowa do godz. 17.00 jednostkami szybkimi osiągnęła Tarnopol i Zbaraż. Jednostki strzeleckie wyszły na linię Maksymówka, Goluszyńce.
Straty według niepełnych danych: 7 zabitych, 7 rannych. Spaliły się 2 samochody z paliwem od uderzenia bomby zrzuconej przez polski bombowiec.
Grupa Południowa tow. Tiuleniewa do godz. 13.00 wyszła na linię Chorostków, Suchostaw, Byczkowce, Biała, Czortków, Swidowa. 13 KS - Tłuste, Horodnica. W rejonie [m.] Kopczyńce zniszczono do batalionu przeciwnika, około 150 osób wzięto do niewoli. Deszcz znacznie utrudniał ruch wojsk i transportów. Przeciwnik stawia słaby opór.
Nasze lotnictwo do południa bombardowało odcinki linii kolejowych w rejonie Lwowa i Kowla. Lotnictwo myśliwskie wspierało z powietrza działania wojsk lądowych. Strącono myśliwiec przeciwnika w rejonie [m.] Białozorka, drugi zmuszono do lądowania w rejonie [m.] Lachowce.
Nasze straty: 1 myśliwiec zapalił się w powietrzu, samolot wylądował, pilot doznał obrażeń.
Do końca dnia 17.09. jednostki Frontu wyszły na linię: Rokitno, Ludwipol, Błędów, Równe, Jezierna, Darachów, Browary. Na stacji Zdołbunów zagarnięto 18 wagonów z rannymi żołnierzami polskimi z frontu zachodniego. W rejonie Gnidów i Kołodna zatrzymano około tysiąca uciekinierów, w tym żołnierzy i oficerów. W Podwołoczyskach, w budynku dworcowym, zdobyto 4 karabiny maszynowe oraz zagarnięto wielu żołnierzy i 24 oficerów.
Grupa Południowa wzięła 502 jeńców.

18 września
a) Wojska własne
Godz. 10.00. Ludowy komisarz obrony rozkazał grupom w dniu 18.09. osiągnąć rejony:
Grupie Żytomierskiej tow. Sowietnikowa - Rożyszcze, Horochów, Łuck;
Grupie Tarnopolskiej18 tow. Golikowa - zająć Lwów;
Grupie Południowej tow. Tiuleniewa - Zurawno, Dolina, Stanisławów;
od Olewska rozpocząć natarcie w kierunku na Sarny.
Działania naszego lotnictwa, zgodnie z rozkazem nr 3373, 18.09. ograniczały się do lotów do linii: Białystok, Brześć Litewski, Lwów (wszystkie punkty włącznie); na zachód od tej linii loty były zabronione.
Dowódca Frontu Ukraińskiego postawił Grupom Frontu na dzień 18.09. następujące zadania:
a) Grupie Północnej - wyjść w rejon Rożyszcze, Horochów, Łuck;
Grupie Wschodniej - zająć Lwów;
Grupie Południowej - wyjść na linię: Zurawno, Dolina, Stanisławów. Następnie nacierać na Stryj, ubezpieczając swoją lewą flankę od strony Rumunii.
Do godz. 17.00 jednostki Frontu osiągnęły m.: Sarny, Bolarka, Młynów, Dubno, rz. Strypa.
W ciągu dnia 18.09. jednostki Grupy Północnej wzięły do niewoli około 3 tys. szeregowych i 200 oficerów (wśród nich generała, dowódcę Łódzkiego Okręgu Korpusu14), zdobyły 40 samochodów ciężarowych i 10 osobowych oraz wiele innego mienia.
Grupa Wschodnia do godz. 6.00 18.09. zdobyła Tarnopol. Od godz. 9.00 do 12.00 5 dywizja kawalerii i 81 dywizja strzelecka toczyły w Tamopolu walki z oficerami polskimi, strzelającymi ze strychów, dachów i okien domów. Opór został złamany. Do niewoli wzięto dużą liczbę oficerów i żołnierzy. Grupa do 16.30 osiągnęła rubież: Olejów, Zborów, Krasna, Wymysłówka.
Grupa Południowa do godz. 14.00 wyszła na linię rzeki Strypy. Grupa Północna w nocy na 19.09. jednostki pancerne zdobyły Łuck. Grupa Wschodnia na lotnisku Buczacz zdobyła 26 samolotów przeciwnika.

b) Przeciwnik
Przed frontem Grupy Południowej cofały się oddziały w sile jednej dywizji piechoty i brygady kawalerii. Na zachodnim brzegu rzeki Strypy Polacy umacniają stare okopy i punkty oporu. Na całym froncie Polacy, nie stawiając poważnego oporu, cofają się na zachód i południe.
Godz. 15.12 - z m. Brzeżany na Podhajce kierował się pododdział w sale do batalionu piechoty.
Godz. 16.00 - według danych rozpoznania radiowego ze Stanisławowa na Halicz ruch do batalionu piechoty.
Godz. 16.00 - trzy nie rozpoznane samoloty zrzuciły 8 spadochroniarzy w rejonie wsi Ujście (10 km na zachód od Horodnicy). Spadochroniarze ukryli się w lesie.
Godz. 16.15 - z Podhajec na Monasierzyska przemieszczała się kolumna samochodów do 20 maszyn. W rejonie Swirz (na południowy zachód od m. Gliniany) zebrało się do pułku jazdy.
Rumunia ogłosiła powszechną mobilizację: na obszarze Rumunii - do 48 lat, a w Besarabii - do 60 lat.

19 września
a) Wojska
Grupy Frontu od rana 19.09. kontynuowały natarcie.
O godz. 6.30 bojowy BPanc. opanowała Dubno; zdobyto dwa transporty pocisków i amunicji, wagon z uzbrojeniem i około 200 jeńców. O 10.00 brygada znajdowała się w m. Młynów. Brakuje oleju. Brygada wzięła do niewoli około 1500 jeńców z bronią. 8 KS zagarnął ponad 200 oficerów, podoficerów i szeregowców.
Batalion stacjonujący w Ostrogu dobrowolnie złożył broń. W rejonie m. Jeziorany wzięto do niewoli około 500 szeregowych i 20 oficerów. Zdobyto 2 wagony z benzyną, wagon sprzętu saperskiego, 200 koni, amunicję i wyposażenie dla 1500 ludzi. 17 KS siłami głównymi o godz. 8.00 przekroczył rz. Seret w Tarnopolu i Berezowicach.
Przez Tarnopol nieprzerwanie prowadzeni są jeńcy, wśród których operacyjny duży procent stanowią oficerowie. Ludność odnosi się przyjaźnie do wkraczających jednostek Armii Czerwonej. Grupa Północna - 60 DS w ciągu trzech godzin toczyła walki w sarneńskim rejonie umocnionym o zdobycie betonowych schronów bojowych przeciwnika; do godz. 14.00 znajdowała się na linii Sarny, Zabór. 87 DS walczyła z kawalerią i piechotą przeciwnika na rubieży: Bieriestowiec, Aleksandria. Dywizja wzięła do niewoli 1200 jeńców i 25 dział 155 mm. 45 DS do godz. 17.30 podchodziła do linii Nowosiółki, Janiewicze. 8 KS o godz. 17.00 wyszedł na linię: Sułczanów, Łysin.
Grupa Wschodnia o godz. 17.00 znajdowała się około 10 -15 km od Lwowa. Grupa Południowa do godz. 14.00 osiągnęła linię: 4 KK - Rohatyn, Bursztyn; 25 KPanc. - Zborów, Koniuchy; 5 KK - Horożanka, Mąriampol, Konhakinów, [?] jednostki kontynuowały (przemieszczanie się zgodnie z otrzymanymi zadaniami. W rupach Wschodniej i Południowej starć zbrojnych nie zanotowano. W ciągu nocy na 22.09. jednostki umacniały się na zajętych rubieżach i porządkowały swe ugrupowania. O 22.15 ludowy komisarz obrony - w związku z ustanowieniem linii rozgraniczenia pomiędzy wojskami niemieckimi a jednostkami Armii Czerwonej wzdłuż linii: rz. Pisa, rz. Bug15, rz. Wisła, rz. San oraz dlatego, że wojska niemieckie będą wycofywać się z szybkością 20 km na dzień - rozkazał osiągnąć linię rozgraniczenia w okresie od 27.09. do 04.10. (na różnych odcinkach).
Ruch w kierunku wskazanej linii rozgraniczenia rozpocząć o świcie. Tempo przesuwania się utrzymywać z takim wyliczeniem, aby dystans pomiędzy czołowymi jednostkami kolumn Armii Czerwonej a ogonami kolumn jednostek niemieckich wynosił średnio do 25 km.
Loty naszych samolotów są dozwolone tylko wzdłuż linii wyznaczonej przez awangardy jednostek własnych i nie wyżej niż do 500 m.18
Ugrupowanie sił Frontu pozostaje w składzie określonym dyrektywą ludowego komisarza obrony nr 1700 z 19.09.

21 września
b) Przeciwnik
Przeciwnik siłami około 10 tys. ludzi kontynuuje obronę niektórych sektorów w sarneńskim rejonie umocnionym.
Na kierunku m. Równe, Kowel wycofywały się i rozpraszały w lasach resztki polskich jednostek rozbitych przez Niemców.
Na podstawie przesłuchań jeńców ustalono, że były to resztki 27, 25, 74, 44, 13 i 71 pp oraz 4 rezerwowego pułku ułanów.
Z linii Tarnopol-Lwów wycofywały się resztki zdemoralizowanych 28, 6, 23, 12 i 25 pp oraz 6 i 10 pac.
Rumunia - potwierdza się ześrodkowanie do jednej DP w rejonie m. Bendery i Wody-Lui-Wody.

22 września
Wydano rozporządzenie o uwolnieniu amerykańskiego konsula Nartona, jeśli takowy został zatrzymany przez nasze jednostki17.
Godz. 24.00. Szef Sztabu Generalnego zwrócił uwagę na niedostateczne prowadzenie rozpoznania, w rezultacie czego miały miejsce wypadki ostrzeliwania się przez własne jednostki.
a) Wojskawlasne
Godz. 8.40. Dowódca Garnizonu Lwów, gen. Langner, przekazał m. Lwów. W mieście brak wody i chleba. Do niewoli wzięto 15 tys. żołnierzy, w tym 1500 oficerów.
Kompania 45 DP w ciągu 21.09. i do południa 22.09. prowadziła walkę w okrążeniu w m. Kowel przy wsparciu oddziałów miejscowej samoobrony.
Godz. 13.00. Do miasta wkroczyły nasze wzmocnienia w składzie dwóch pułków strzeleckich i pułku artylerii haubic oraz batalionu czołgów. Kompania straciła w walkach 4 zabitych i 3 rannych. Do niewoli wzięto 7 tys. jeńców, zdobyto 2 tys. koni, 5 dział i transport z mieniem wojskowym.
Z rejonu m. Kołki, Kopyle, koi. Antonówka około 400 żołnierzy przeciwnika z artylerią 3 pułku Korpusu Ochrony Pogranicza przeprowadziło natarcie z m. Sokul w kierunku na Borowicze, gdzie znajdowała się kompania zmot. i szwadron samodzielnego batalionu rozpoznawczego 87 DS. Kompania i szwadron poniosły duże straty.
Z rejonu Sokul rozwinięto pułk 87 DP z artylerią, który przeszedł do natarcia z, m. Sokul w kierunku na Borowicze i do godz. 14.00 odrzucił przeciwnika. Przeciwnik poniósł duże straty. Wzięto do niewoli 70 jeńców. Około godz. 18.00 nasze lotnictwo zbombardowało w [m.] Gródek, Maniewicze oddziały przeciwnika w sile do pułku z taborami.
Do końca dnia 22.09. na stacjach wyładowały się 7 DS - 44 transporty, 85 DS - 46 transportów, 305 pułk artylerii polowej (pap) - 6 transportów, 135 pap - 2 transporty.
Wojska Frontu pod koniec dnia 22.09. umacniają się na linii: Kowel, Włodzimierz Wołyński, Lwów, Tyszownica, rz. Stryj, Dolina.
Godz. 12.00-15.00. Dowództwo Frontu, na podstawie rozkazu ludowego komisarza obrony nr 156, w dyrektywie nr 0016 postawiło wojskom następujące zadania:
w związku z tym, że została ustanowiona linia demarkacyjna wzdłuż rzek: Pisa, Narew, Bug, Wisła, San –
23.09. wojska rozpoczną ruch ku nakazanej linii z prędkością 25 km na dobę;
z dywizji i brygad wydzielić przedstawicieli dla przejmowania rejonów, punktów i miast od dowództwa niemieckiego;
współdziałać z jednostkami niemieckimi w niszczeniu Polaków, jeśli niemieckie dowództwo zwróci się o to;
lotnictwu pozwala się latać wzdłuż linii awangard naszych jednostek i nie wyżej niż do 500 m.

23 września
Godz. 1.15. Zarządzenie dla szefa Sztabu Kijowskiego Specjalnego Okręgu Wojskowego o podjęciu działań mających na celu rozładowanie transportów i niedopuszczenie do przestoju wagonów.
Godz. 13.30. Rozporządzenie o uwolnieniu konsula amerykańskiego Nartona i umożliwieniu mu wyjazdu dokądkolwiek będzie sobie życzył.
Godz. 14.00. Informacja o możliwym zahamowaniu wycofywania się jednostek niemieckich w związku z ich walkami przeciwko Polakom".
Godz. 19.40. Zarządzenie dla kombriga Trubieckiego ** w sprawie udzielenia pomocy okręgowi w rozładowaniu naszych transportów.
Godz. 21.45. Polecenie o ochronie mienia włoskiej firmy w rejonie [m] Stanisławów, Nadworna.
Godz. 23.00. Ludowy komisarz [obrony] polecił zwalniać jeńców Rozkaz wojennych narodowości białoruskiej i ukraińskiej, jeśli okażą dokumenty świadczące o tym, że byli zmobilizowani. W dyrektywie nr 013 ludowy komisarz obrony ostrzega dowództwo, że resztki wojsk polskich mogą stawiać nie tylko zacięty opór, ale również prowadzić krótkie akcje zaczepne w celu przebicia się na południe i południowy zachód ku granicy rumuńskiej. W związku z tym polecono prowadzić natarcie bardziej zwartymi siłami.
Nastąpiła zmiana dyrektywy nr 16798, ustalająca, że w chwili wyjścia na rubież linii rozgraniczenia z Niemcami obowiązuje następujące ugrupowanie:
armia - od ujścia rz. Wieprz do ujścia rz. San w składzie ośmiu DS i dwóch BPanc, w tym trzy DS będą przekazane z Białoruskiego Specjalnego OW, począwszy od 25.09.
armia - na froncie od ujścia rz. San do m. Sieniawa w składzie pięciu DS, jednej BPanc. i dwóch KK.
12 armia - na froncie: Sieniawa, Przemyśl, Ułucz [Załuż?] w składzie pięciu DS, czterech KK i jednej BPanc.
13 samodzielny KS - wzdłuż wschodniego brzegu rz. San (od m. Ułucz [Załuż?] do źródeł Sanu), Przełęcz Użocka w składzie trzech DS.
5 KK - wzmocniony jedną dywizją strzelecką, wzdłuż granicy węgierskiej i rumuńskiej do m. Żwaniec.
Odwód Frontu - Chełm, Zamość, Rawa Ruska, Hrubieszów - w sile czterech DS i 25 KPanc.
Zwraca się uwagę na konieczność utrzymywania nieprzerwanej łączności i organizację tyłów.
Wojska Frontu Ukraińskiego od rana 23.09. przystąpiły do wykonywania dyrektywy ludowego1 komisarza obrony nr 156.
Grupa Północna - rozpoczęła ruch ku rubieży: Smidyń, Targowiszcze, Strzyżów, Botków.
Grupa Wschodnia - wypoczywa i porządkuje swe ugrupowanie.
Grupa Południowa - rozpoczęła ruch ku rubieży Nowosiółki, Szog-nica [Schodnica?]
Do końca dnia 23.09. położenie wojsk było następujące:
Grupa Północna - Smidyń, Jeziorany, rz. Bug. 8 KS wszedł w styczność z Polakami i prowadzi wymianę ognia.
Grupa Wschodnia - odpoczynek dzienny.
Grupa Południowa - przesunęła się na głębokość 10-12 km i dalej nie mogła iść, ponieważ dowództwo niemieckie nie opuściło jeszcze m. Drohobycz. Rokowania z Niemcami wyznaczono na 24.9. godz. 13.00.
Nasze lotnictwo bombardowało grupę wojsk polskich w rejonie stacji koi. Powórsk i Maniewicze. 15 KS w rejonie m. Mielnica rozbroił i wziął do niewoli żołnierzy w liczbie odpowiadającej mniej więcej pułkowi przeciwnika.
Nasze lotnictwo szturmowe atakowało w rejonie Kamienia Koszyrskiego [wojska w sile] do dywizji piechoty i do pułku kawalerii. Żołnierze rozproszyli się w lasach.

24 września
Godz. 1.20. Polecono, aby nie prześladować instytucji dobroczynnych i [?] wyznawców protestantyzmu doktora Zoeklera w Stanisławowie.
Godz. 3.04. Polecenie dla dowódcy o uporządkowaniu węzła łączności i utrzymywaniu ciągłej łączności z Moskwą.
Godz. 15.00. Informacja o tym, że nie było porozumienia z Niemcami o wspólnych działaniach przeciwko Polakom.
Polaków należy niszczyć samodzielnie.
Godz. 15.10. Rozkaz o prowadzeniu rozpoznania lotniczego tylko do linii naszych awangarda

25 września
a) Wojska własne
Wojska Frontu od rana kontynuowały wykonanie dyrektywy nr 0016 i rozkazu ludowego komisarza obrony nr 156.
Grupa Północna do końca dnia osiągnęła rubież: Siedliszcze, Żalin, Żuków, Cześniki, Zwiartówek. 36 BPanc., mająca za zadanie zdobycie Chełma, do godzin wieczórnych prowadziła ciężkie walki na rubieży: Wólka Leszczyńska, Wojsławice. Na pomoc tej brygadzie wysłano bataliony czołgów i samodzielne bataliony rozpoznawcze dywizji.
Grupa Wschodnia: 2 KK w rejonie - Żuczki, Glińsko, Żółkiew. 17 KS: główne siły w rejonie – Janów, Dobrostany, Malczyce, Gródek Jagielloński, Komarno, Mostki, Białogrodce, Sokolniki, Siławska. Straty: 1 zabity dowódca średniego szczebla i 3 czerwonoarmistów; ranni - 1 dowódca, 19 czerwonoarmistów i dowódców niższego szczebla.
Grupa Południowa - na poprzedniej rubieży. Pożar zbiorników z ropą w Drohobyczu pod koniec dnia został zlokalizowany. 8 KS w walkach z przeciwnikiem wziął do niewoli 2500 jeńców, zdobył 50 samochodów i skład amunicji w lesie.
Godz. 23.50. Ludowy komisarz obrony rozkazał, aby wstrzymać wykonywanie zarządzenia nr 75928 o zwalnianiu Jeńców narodowości ukraińskiej i białoruskiej.
b) Przeciwnik
Rozpoznanie lotnicze wykryło ruch grup wojsk z rejonu Kamienia Koszyrskiego w kierunku północno-zachodnim. W rejonie m. Luboml, Chełm, Wojsławice ruch licznych grup wojsk na zachód. Według zeznań jeńców w rejonie 15 km na południowy zachód
od m. Hrubieszów znajduje się około 10 tys. polskich żołnierzy z różnych jednostek, w tym 4, 7, 11 puł. i 28 pal. Do rejonu m. Sokal, Krystynopoi, Rawa Ruska wycofywały się resztki 33 i 41 DP, 2 DPLeg. Oraz Mazowieckiej i Nowogródzkiej BK.

26 września
Godz. 15.00. Wydano polecenie o udzieleniu pomocy pracownikom Ludowego Komisariatu Finansów, jadącym do drukarni w m. Tarnopol.
Godz. 9.30. Dowództwo Frontu na podstawie dyrektywy ludowego komisarza obrony nr 013 wydało swoją dyrektywę nr A 0026, według której po osiągnięciu linii demarkacyjnej powinno być przyjęte następujące ugrupowanie wojsk:
5 armia - na linii od ujścia rz. Wieprz do m. Rozwadów nad rz. San. Skład: 15 KS (45 i 87 DS), 8 KS (44, 81, 14 DS), 27 KS (trzy DS z Białoruskiego SOW), 36 BPanc. i 38 BPanc, 135, 305, 330 pułk artylerii Odwodu Naczelnego Dowództwa;
6 armia - na linii od m. Rozwadów do m. Przemyśl. Skład: 17 KS (96, 97, 99 DS), 6 KS (41, 169, 141 DS), 2 KK (3, 6, 14 DK), 24, 10 BPanc, 168, 324 pułk artylerii odwodu Naczelnego Dowództwa;
12 armia - na froncie od m. Przemyśl, wzdłuż rz. San do jej źródeł i dalej wzdłuż granicy z Węgrami do stacji Beskid. Skład: grupa kawalerii - 4 i 5 KK, 23 i 26 BPanc, 49 KS (23, 62, 80 DS), 37 KS (58, 13 DS), 320 i 429 pułk artylerii OND;
13 samodzielny KS - wzdłuż granicy węgiersko-rumuńskiej. Skład: 72, 146, 124 DS;
odwody Frontu: 36 KS (25, 7, 131 DS), 60 DS, 49 BPanc, 25 KPanc, 30 DS, 135 DS, 187 DS, 137, 331 i 43 pułk artylerii OND.
a) Wojska własne
Wojska Frontu od rana 26.09. kontynuowały wykonywanie rozkazu ludowego komisarza obrony nr 156.
Grupa Północna - 36 BPanc. wspólnie z jednostkami szybkimi 15 KS zdobyła Chełm. W wyniku walki zagarnęła 8 tys. jeńców, 6 dział i tysiąc koni. Straty: 2 zabitych, 2 rannych. Kawaleria przeciwnika ześrodkowuje się w lasach 15-20 km na wschód od m. Krasnystaw. W nocy na 27.09. wojska Frontu pozostawały na osiągniętych do wieczora rubieżach. Dla 5 armii w dniu 27.09. zaplanowano odpoczynek, ponieważ tyły armii nie przybyły i nie rozwinęły się. Dywizyjne punkty ewakuacyjne nie rozwinięte; aparat stacjonarnego zaopatrywania nie został skompletowany, wyczuwa się silne przemęczenie wojsk.
W dniach 25. i 26.09. wojska 5 armii wzięły do niewoli 15 tys. jeńców i zdobyły 60 samochodów, a w magazynach we Włodzimierzu Woł. 329 dział, 700 (ciężkich) karabinów maszynowych i 1 tys. (ręcznych) karabinów maszynowych, 45 700 karabinów, 17 min nabojów do karabinów i 40 tys. pocisków.
b) Przeciwnik
Dwa polskie pułki kawalerii odmówiły poddania się i wycofały się do lasu 15-20 km na południowy zachód od m. Krasnystaw.
Według nie sprawdzonych danych w rejonie: Łaszczów, Uhnów, Bełz ześrodkowują się resztki 1, 5 i 41 polskich dywizji.

27 września
Na odcinku Rafajłowa-Worochta do Rumunii przeszło 80 tys. polskich żołnierzy, 20 czołgów, 30 dział i duża liczba samochodów.
Rumunia. Widoczne jest wzmocnienie wojskami granicy wschodniej i północnej. Prowadzona jest intensywna obserwacja naszego terytorium. W rejonie m. Bendery stacjonuje około trzech pułków piechoty, w lesie na zachód od [m.] Czarna około dywizjonu artylerii, w rejonie m. Czema i Rezyna około 10 punktów oporu. Mają miejsce przypadki prowokacyjnego zachowania się rumuńskiej straży granicznej (ostrzał północnego brzegu rz. Dniestr).
26 września Polacy pośpiesznie wycofywali się, stawiali opór i poddawali się. W rejonie m. Hrubieszów wzięto do niewoli jeńców z 2, 7 i 13 DP. W rejonie Brzezina, Miętkie, Hołubię wzięto do niewoli 1000 jeńców z 5 DP, w lesie na południe od [m.] Gołębie ponad 1500 jeńców z brygady zmotoryzowanej, wchodzącej w skład armii gen. Wiśniowieckiego M.
Według zeznań jeńca armia ta została rozbita przez Niemców w rejonie Chełma. Według danych rozpoznania w m. Chełm znajduje się około pułku wojska polskiego.
a) Wojska własne
Wojska Frontu od rana 27.09. kontynuowały ruch na zachód w kierunku linii demarkacyjnej, z wyjątkiem 5 armii, która odpoczywała.
6 armia rozpoczęła ruch o 9.30.
12 armia opuściła pozycje wyjściowe o godz. 8.00.
Posuwając się na zachód, wojska Frontu kontynuowały oczyszczanie terytorium z resztek Wojska Polskiego.
6 armia do końca dnia głównymi siłami wyszła na rubież: Lubliniec, Oleszyce, Lubaczów, Rudka, Kamieńsko, Zagórki, Mościska, Sądowa Wisznia.
W rejonie m. Niemirów wzięto do niewoli sztab gen. Pierechowsikiego25. Armia Fierechowskiego składała się z 6 tys. ludzi, 12 czołgów i 18 tankietek; w dniach 20-21.9. toczyła walki z Niemcami w rejonie m. Rawa Ruska.
12 armia, kontynuując posuwanie się na zachód, walczyła z jednostkami przeciwnika: brygadą kawalerii „Baranowicze" (25, 26, 27 pułk ułanów i 9 pułk strzelców konnych) 26 oraz z resztkami brygady kawalerii „Równe"87, które starały się wycofać w kierunku m. Mościska. W wyniku zdecydowanych działań naszych jednostek kawaleria przeciwnika została okrążona w rejonie m. Krukienice, Bolanowice, Towar-nia [Tarnawa?], Koniów i zniszczona przez nasizą 34 i 32 DK. Wzięto do niewoli 100 jeńców, zdobyto 5 dział.
Straty 34 DK: 13 rannych, w tym ciężko ranny dowódca pułku tow. Diegtiarow. Ogniem dział przeciwpancernych zniszczono czołg i samochód pancerny. Do końca dnia 4 KK. osiągnął rubież: Hussaków, Nowe Miasto, Chyrów.
W Drohobyczu28 zdobyto: zapasy amerykańskiego oleju lotniczego - 355 beczek = 62 tony; biel ołowiową - 21 beczek = 2730 litrów; bez-wonny specjalny denaturat - 3844 beczki. Oprócz tego przejęto dużą ilość produktów naftowych w fabryce Rościn. Do końca dnia 27.9. wojska Frontu wykonały zadanie dnia.
W wyniku walki w rejonie m. Krukienice rozbito około pięciu pułków kawalerii. Wzięto do niewoli 1000 żołnierzy, zdobyto 15 dział, 20 karabinów maszynowych, 3 samochody pancerne i wiele innego sprzętu.
b) Przeciwnik
Na zachód od m. Sadkowice kawaleria polska walczy z naszymi jednostkami. Według zeznań jeńca w lesie na północ od m. Rajtarowice ześrodkowały się: 25, 26, 27 pułk ułanów, 9 pułk strzelców konnych i dywizjon artylerii konnej.
Wojska niemieckie wycofują się na linię demarkacyjną. Walki Niemców z resztkami Polaków toczą się w rejonie Warszawy i Modlina.
W rejonie m. Mościska, Medyka nasze jednostki rozbiły 25 i 26 pułk ułanów z Nowogródzkiej BK. Resztki wycofały się w kierunku Przemyśla w celu przedarcia się do Rumunii.
W skład grupy kawalerii Andersa 29 wchodziły resztki 25, 26, 27 pułku ułanów br.kaw. z Nowogródzkiej BK, 21 pułk ułanów i 3 pułk strzelców konnych z Wołyńskiej BK i pododdziały 11 pułku ułanów i 1 pułk szwoleżerów.

28 września
Wojska Frontu w dniu 28.08. posuwały się na zachód, nie napotykając oporu przeciwnika. Podczas działań kontynuowano oczyszczanie terytorium z resztek wojsk polskich.
16 dywizja kawalerii dwoma pułkami osiągnęła granicę węgierską na odcinku Sieniaki, Beskid oraz wyparła ze
stacji Beskid dwa węgierskie plutony piechoty z bronią maszynową, które w odpowiedzi na żądanie wycofania się na swoje terytorium otworzyły do naszych żołnierzy ogień z broni maszynowej.
36 BPanc. (podeszła do Lublina, który jest zajęty przez Niemców. 38 BPanc. - w rejonie m. Kraśnik posiada 20 sprawnych wozów bojowych; pozostałe wymagają remontu.
W wyniku rozmów z przedstawicielami dowództwa węgierskich jednostek ochrony pogranicza zostały ustalone normalne stosunki w sprawie ochrony wspólnej granicy przez obie strony.
b) Przeciwnik
Lotnictwo o godz. 16.25 wykryło w rejonie 25 km na północny zachód od Włodawy około pułku piechoty i pułku kawalerii przeciwnika.
Mosty pod Włodawą i Sławatyczami zostały wysadzone i palą się. Na drogach z Frampola w kierunku Biłgoraja widoczny ruch dużej ilości taborów. Przeciwnik, nie stawiając zorganizowanego oporu, wycofuje się małymi grupami w kierunku północno-zachodnim i południowo-zachodnim.

29 września
a) Wojska własne
Godz. 6.45. Polecono zwrócić Niemcom dwa samochody i trzy działa przeciwlotnicze, które pozostawili we Lwowie i Jaworowie. Zarządzono przeprowadzenie dochodzenia w celu wyjaśnienia, jak mogło się zdarzyć, że 2 dywizja strzelecka, idąca na Chełm, wpadła w zorganizowaną zasadzkę przeciwnika. Zapytanie z dowództwa Frontu o kalibry i rodzaje zdobytych dział we Włodzimierzu Wołyńskim.
Godz. 6.40. Ludowy komisarz obrony rozkazał, aby z odcinka Włodawa wzdłuż rz. Bug do ujścia rz. Sołokija koło Krystynopola i dalej wzdłuż rz. Sołokija do m. Poddębce, Lubycza Królewska, wieś Hruszów, Sandet, Podemszczyzna, Załuże, Wola Oleszycka, Sieniawa (nad rz. San) nie przesuwać dalej (na zachód) jednostek czołowych i głównych sił Frontu. Tam, gdzie zostały one już przesunięte...4
Godz. 14.00. Wojska Frontu wykonując rozkaz ludowego komisarza obrony nr 061 zatrzymały się na osiągniętej rubieży, z wyjątkiem 12 A, która kontynuowała posuwanie się na zachód.
W końcu dnia armie znajdowały się na rubieży: Minkowice, Tarnawka, Tarnowo [?], Zwierzyniec, Markowice, Luchów, Dobra, Mako-wiecko, Medyka, Bricza, Uherce, Łoposzówka i dalej wzdłuż granicy do m. Beskid.
26 brygada pancerna w czasie marszu do Rajtarowie zdobyła 4 działa przeciwpancerne, 7 armat przeciwlotniczych, 150 jeńców - szeregowych i 26 oficerów.
52 dywizja strzelecka (z Białoruskiego SOW) ześrodkowała się w rejonie Piesock [Piszczą?], Szack, Orzechowo; dywizja walczyła z jednostkami przeciwnika w rejonie Jeziora Luceńskiego. W wyniku walk dywizja straciła 7 czołgów; ranny został dowódca dywizji.
b) Przeciwnik
Według zeznań jeńców w rejonie Chełma Polacy sformowali grupę operacyjną z resztek 7, 86, 25, 65, 81, 9 pułku piechoty, 19 i 10 dywizji piechoty, 2 batalionu saperów i 1 batalionu łączności. Nie udało się im zakończyć formowania, gdyż zostali rozproszeni przez nasze jednostki. W rejonie Kamienia Koszyrskiego istnieje zorganizowany ośrodek Polaków, którego zadaniem jest formowanie z resztek jednostek wojskowych „lekkich oddziałów", przedzierających się następnie ku granicy rumuńskiej.
W rejonie m. Szack przeciwnik, stawiając opór oddziałom 52 dywizji strzeleckiej, zniszczył 7 czołgów i zranił dowódcę dywizji. Działały tam pozostałości 83, 84, 79 i 22 pp (30, 20 i 9 DP). Siły główne znajdowały się znawczy w lasach na południe od jezior Pulmo, Luceńskiego i dążyły do przedarcia się na zachód.
Rozpoznanie lotnicze wykryło w rejonie [m.] Koszary (10 km na południowy wschód od m.. Włodawa) przeprawę jazdy i taborów. Z m. Włodawa na północny zachód - ruch piechoty, jazdy i taborów. Na drodze Łyniew-Wisznice duża kolumna kawalerii przeciwnika została ostrzelana przez nasze samoloty rozpoznawcze.
Rumunia kontynuuje ściąganie wojsk ku północnej granicy i prowadzi prace fortyfikacyjne.

30 września
Godz. 2.30. Ludowy komisarz obrony - w związku z układem z 28.09.1939 r. ustalającym, że granica pomiędzy ZSSR a Niemcami przebiega wzdłuż linii: wschodni brzeg rz. Pisa, wschodni brzeg rz. Narew, rz. Bug, ujście rz. Sołokija pod Krystynopolem, Poddębce, linia umowna Lubycza Królewska, Sandet, Załuże, Wola Oleszycka, Sieniawa (wszystkie punkty po stronie ZSSR), dalej wzdłuż wschodniego brzegu rz. San do źródeł, włączając Przełęcz Użocką - rozkazał, aby wszystkie nasze jednostki znajdujące się na zachód od tej linii zostały wycofane na wschód, poczynając od 05.10.1939 r.
Ludowy komisarz żąda od wojsk, aby z obecnie zajmowanego terytorium wywieźć na nasze terytorium cały sprzęt i mienie wojskowe. Wycofanie rozpocząć od 05.10., z założeniem 20 km dziennie.
Godz. 20.30. Ludowy komisarz obrony, zmieniając dyrektywę nr 013, rozkazał wojskom Frontu Ukraińskiego, po wycofaniu się za ustanowioną granicę, przyjąć następujące ugrupowanie:
5 armia w składzie sześciu dywizji strzeleckich i dwóch brygad pancernych w rejonie: Włodawka, Uściług, Sokal, stacja Parchacz, Uhnów, Mosty Wielkie, Stojanów, Łuck, Kowel;
6 armia w składzie sześciu dywizji strzeleckich, trzech dywizji kawalerii i dwóch brygad pancernych w rejonie: Uhnów, Lubycza, Sieniąwa, wzdłuż rz. San do ujścia rz. Strywiec, Komarno, Bóbrka, Busko, Mosty Wielkie;
c) 12 armia w składzie trzech dywizji strzeleckich, trzech dywizji kawalerii, jednej brygady pancernej w rejonie: ujście rz. Strywiec, wzdłuż rz. San, Przełęcz Użocka, Wyszków, Stryj;
sam. korpus strzelecki w składzie trzech dywizji strzeleckich i jednej dywizji kawalerii w rejonie: Wyszków (wyłącznie), Kuty, Zaleszczyki, Zwaniec, Stanisławów;
odwód Frontu w składzie dziesięciu dywizji strzeleckich, korpusu pancernego, 10 BPanc. i wszystkich pułków artylerii OND ześrodkować w rejonie: Łuck, Lwów, Czortków.
Po wyjściu na ustaloną granicę podjąć kroki dla zakwaterowania wojsk w ciepłych pomieszczeniach, wykorzystując w tym celu koszary, posiadłości obszarnicze i miejscowości. Doprowadzić do porządku wyposażenie i przystąpić do zajęć szkoleniowych.

30 września
a) Wojska własne
Armie Frontu, wykonując rozkaz ludowego komisarza obrony nr 061, pozostają w zajmowanych dotychczas rejonach zgodnie z komunikatami operacyjnymi nr 34 i 35.
52 dywizja strzelecka toczyła walki z oddziałem przeciwnika w sile około 4 tys. żołnierzy, który bronił się w lesie na południe od jezior Pulmo i Switaź. Przeciwnik został rozbity. Do niewoli wzięto 1110 jeńców, w tym 4 oficerów dyplomowanych, zdobyto wiele karabinów i karabinów maszynowych. Resztki przeciwnika rozproszyły się w lasach w rejonie Olszanki. Straty 52 DP - 60 zabitych i 200 rannych. Przeciwnik zostawił na polu walki 524 zabitych.
Grupa kawalerii 12 armii podczas przeczesywania rejonu rozmieszczenia wzięła do niewoli dowódcę polskiej grupy operacyjnej, gen. Andersa, jego adiutanta i gen. Plisowskiego 80.
Rozładowywanie, dywizji drugiego rzutu przebiega normalnie.
Lotnictwo 30.09. nie prowadziło działań bojowych.

1 października
Godz. 16.00. Dowództwo Frontu, na podstawie dyrektywy ludowego komisarza obrony nr 066, wydało rozkaz do wycofania jednostek Frontu na nową granicę między ZSSR a Niemcami. Okres wycofywania ustalono na 7 dni. Rubieże zostały dokładnie określone przez dowództwo Frontu.
Na podstawie decyzji Rady Wojennej Frontu 30.9., w związku z niewywiązywaniem się z obowiązków, zostali usunięci ze stanowisk: szef sztabu grupy kawalerii - płk Barmin; pełniący obowiązki szefa I oddziału grupy kawalerii, słuchacz akademii Frunzego - płk Szełudko. Na stanowisko szefa sztabu został wyznaczony kombrig. Kuroczkin, na stanowisko szefa sztabu 2 KK - płk Kotiełkow.
b) Przeciwnik
Według danych sztabu 5 A pozostałości sił przeciwnika rozbitego w rejonie jeziora Switaź wycofały się w kierunku południowym i rozproszyły po lasach.
Według zeznań jeńców z m. Zółkiewka (25 km na południowy zachód od Krasnegostawu) wycofywały się resztki 19 DP w liczbie około 3 tys. ludzi.
Rumunia kontynuuje ściąganie wojsk ku północnej granicy i prowadzi prace fortyfikacyjne.

1 października
W związku z ostatecznym ustaleniem granicy pomiędzy ZSSR i Niemcami i na (podstawie dyrektywy ludowego komisarza obrony nr 073 dowództwo Frontu Ukraińskiego wydało 1.10.1930 r. o godz. 16.15 swoją dyrektywę, w której zostało określone ugrupowanie wojsk Frontu po ich wycofaniu się na nową granicę:
5 armia w rejonie rz. Włodawka, Uściług, Sokal, Krystynopol, Łuck, Kowel. Skład: 15 KS (52, 45, 87 DS), 8 KS (44, 81 DS), 60 DS, 36 BPanc, 38 BPanc;
6 armia w rejonie st. Parchacz, Uhnów, Lubycza, Sieniawa, Przemyśl, Komarno (wyłącznie), Lwów, Kamionka. Skład: 6 KS (97, 96, 99 DS), 2 KK (3, 5, 14 DK), 24 BPanc, 26 BPanc;
12 armia wzdłuż rz. San w rejonie: Przemyśl (wyłącznie), Przełęcz Użooka, stacja Beskid, Stryj, Sambor. Skład: 49 KS (23, 62, 80 DS) i 4 KK z 23 BPanc;
c) 13 sam. korpus strzelecki (72, 146, 58 DS) wzdłuż granicy w rejonie: stacja Beskid (wyłącznie), Kuty, Zaleszczyki, Żwaniec, Stanisławów;
d) odwód Frontu: 5 KK, 25 BPanc, 131 DS, 36 KS (25, 30, 169 DS), 27 KS (141, 135, 176 DS), 37 KS (124, 187, 130 DP), 10 BPanc, pułki artylerii OND - 135, 305, 330, 168, 324, 137, 320, 331.
Dyrektywa wskazuje na kolejność przegrupowań podczas wycofywania się i na zajęcie tych czy innych punktów przez dywizje.
Po wyjściu na nową granicę polecono zbudować pozycje polowe oraz stworzyć system obserwacji i ochrony granicy.
Zwraca się uwagę na konieczność rozmieszczenia wojsk w ciepłych pomieszczeniach, a po zakończeniu przegrupowań - iprzystąpienia do regularnych zajęć.
Od godz. 01.10 do godz. 8.00 armie Frontu, wykonując rozkaz ludowego komisarza obrony nr 061, pozostawały na rubieży osiągniętej 29.9. Żadnych przesunięć nie dokonywano - z wyjątkiem 81 DS, która przegrupowała się do rejonu: Piotrków, Kosarzew, Bojanica.
Grupa kawalerii pozostawała w poprzednim rejonie i kontynuowała likwidację małych grup przeciwnika.
W ciągu dnia 01.10. armie Frontu przygotowywały się do odejścia na wschodni brzeg rz. Bug, jednocześnie kontynuowały likwidację małych grup przeciwnika w rejonach tyłowych.
5 armia wysłała oddziały szybkie z 60 DS i 15 KS w rejon Włodawy w celu likwidacji przeciwnika walczącego z 52 DS. 01.10. o godz. 9.15 - 253 ps (45) rozpoczął walki z jednostkami polskimi w rejonie Wytyczna (25 km na południowy zachód od m. Włodawa). Działające w rozproszeniu oddziały 83 i 35 ps oraz 20 pal przeszły do obrony wzdłuż rz. Włodawki. Dowódca 253 ps skierował jeden batalion wzdłuż północno-zachodniego brzegu jeziora Wielkie w celu uderzenia na skrzydło przeciwnika. Rezultat walki - 9 zabitych i 16 rannych. Wzięto do niewoli około 1000 jeńców oraz 20 oficerów; zdobyto sztandary 84 i 30 pp.
Jednostki armii uwolniły z polskiej niewoli 50 niemieckich żołnierzy.
6 armia przegrupowała tylko część sił. 5 DK przegrupowała się do m. Rawa Ruska, 14 DK - w rejon [m.] Józefów, Stanisławów (25 kmna południowy zachód od Zamościa).
Godz. 19.00. Ludowy komisarz obrony zażądał wyjaśnień dotyczących wielkości mienia zdobytego we Włodzimierzu Woł.
Straty Frontu za okres od 17 do 27.09. wynoszą: zabitych - 37 dowódców, 56 młodszych dowódców, 313 szeregowych, razem 406 osób; rannych - 8 dowódców, 90 młodszych dowódców, 820 szeregowych, razem 997 osób.
Padło bądź zostało zabitych 209 koni, zmarło 328 chorych i rannych. Zniszczone zostały bądź czasowo nie nadają się do użytku:
150 karabinów, 13 rewolwerów, 16 ręcznych i ciężkich karabinów maszynowych, 10 dział różnych kalibrów, 30 czołgów, 5 samochodów pancernych, 19 samochodów osobowych, 78 samochodów ciężarowych, 22 traktory (ciągniki).

Zdobycze wojenne w okresie 17-27.09.

Jeńcy wojenni:
oficerowie - 8086,
podoficerowie - 198 480 (dane z 2 października),
Konie - 11342,
Uzbrojenie:
karabiny - 174 145,
ręczne karabiny maszynowe - 3118,
ciężkie karabiny maszynowe - 2438,
rewolwery - 5821,
działa różnych kalibrów - 534,
samoloty - 150,
samochody różnego typu - 2026,
motocykle - 40,
Oraz duże ilości naboi do karabinów, pocisków i innej amunicji.

b) Przeciwnik
W rejonie m. Wytyczno (23 km na południowy zachód od Włodawy) działały: 17 i 35 pp oraz 20 pal Wojska Polskiego. W lasach na południe od m. Janów stwierdzono około pułku piechoty. Według zeznań wziętego do niewoli oficera w rejonie m. Kijany (na północny wschód od Lublina) spodziewano się przybycia silnego oddziału piechoty gen. Kleeberga, w skład którego wejdzie działająca w tym rejonie 21 brygada kawalerii.
Według danych sztabu Grupy Południowej (12 armia) w rejonie m. Lutowiska i Chmiel w lasach operują bandy. W ciągu dnia 01.10. Grupa Południowa wzięła jeńców należących do 2 i 10 pp oraz 6 batalionu pancernego.
Niemcy okopują się i zakładają zasieki z drutu kolczastego wzdłuż zachodniego brzegu rz. San (odcinek Krzeszów Leżajsk): Naruszanie granicy przez samoloty niemieckie odbywa się w celu rozpoznania naszych jednostek.

2 października
Godz. 2.45. Zażądano wyjaśnień, z jakich przyczyn i w jakich okolicznościach utracono 10 dział, 39 czołgów i 5 samochodów pancernych.
Godz. 12.10. Wydano zarządzenie, aby ładunek Oddziału Finansów Frontu oraz przedstawiciela Banku Państwowego przetransportować samolotem do Moskwy.
a) Wojska własne
Do godz. 8.00 wojska Frontu pozostawały na miejscu, przygotowując się do wycofania za rz. Bug.
5 armia - wszystkie jednostki w dotychczasowych rejonach, z wyjątkiem 52 DS, która ześrodkowała się w rejonie: Komarówka, stacja Włodawa, jez. Pulmo. 253 ps (45 DS), kontynuowała walki w rejonie Wytyczna. 10 ps z 87 DS, skierowany do pomocy w celu wspólnego z 52 DS zniszczenia przeciwnika w rejonie jeziora Pulmo w czasie podchodzenia do m. Kozak został przywitany ogniem dział. Bronią się tam oddziały 17 i 35 pp oraz 20 pal Wojska Polskiego. W rejonie m. Piotrków dobrowolnie poddał się 11 polowy szpital ewakuacyjny WP w składzie: 22 lekarzy, 18 pielęgniarek, 80 szeregowych, 30 wozów konnych i 3 samochody.
6 armia - położenie jednostek bez zmian.
12 armia - siłami samodzielnych oddziałów kontynuowała oczyszczanie zajmowanego obszaru z resztek wojsk polskich. 26 BPanc. w rejonie m. Stupnica (10 km na północny zachód od Drohobycza) walczyła z grupą Polaków; wzięto 13 jeńców, 2 działa ppanc. i 250 pocisków. W m. Sambor zdobyto około 40 karabinów maszynowych, ponad 600 karabinów i 150 tys. naboi. W rejonie m. Bircza zebrało się około 2 tys. Żydów, którzy zostali wypędzeni przez Niemców z zajętego terytorium. 16 ps (87 DS) w wyniku walk w rejonie m. Kozak wziął do niewoli około 900 żołnierzy WP z pułkowej szkoły kawalerii.
6 armia - tylko 41 DS kontynuowała marsz do rejonu Kamionka Strumiłowa.
12 armia - tylko 23 i 62 DS, przerzucane transportem samochodowym, znajdowały się w ruchu do rejonów ześrodkowania; reszta jednostek pozostawała na miejscu. 23 DS o godz. 9.00 minęła Husiatyn, 62 DS o godz. 9.00 - Mikołajew. Do godz. 22.00 armie pozostawały w poprzednich rejonach, dokonując przegrupowań. W 5 armii występują duże trudności w organizowaniu przemieszczania się dużej fali uciekinierów.
Godz. 20.40. Ludowy komisarz obrony rozkazał rozpocząć 05.10. wycofanie na ustaloną linię granicy z Niemcami. Przegrupowania organizować tak, aby dziennie pokonywać średnio 20 km. Odstęp pomiędzy wojskami powinien wynosić 25 km (od ogonów naszych ariergard do czoła niemieckich awangard). Ludowy komisarz obrony zwraca uwagę na to, aby opuszczane przez nas miasta, miejscowości oraz obiekty wojskowe, obronne i gospodarcze nie były zniszczone do czasu przekazania przedstawicielom jednostek armii niemieckiej.
Wyznaczono też dokładne terminy opuszczenia określonych odcinków granicy.
Ugrupowanie sił po wycofaniu pozostaje zgodne z ustaleniami określonymi w dyrektywie 073.
b) Przeciwnik
Godz. 17.00. Lotnictwo obserwowało ruch kolumny piechoty o długości 10 km, kierującej się na Parczew. Przeciwnik broniący się na odcinku Lipniak, Miotełka, jak się wydaje, osłaniał wycofywanie się kolumny. Nasza eskadra lotnicza zrzuciła na kolumnę 4 bomby i wystrzelała 5 tys. pocisków. Według informacji mieszkańców w rejonie [m.] Balanowice ukrywają się nieduże grupy kawalerii. W rejonie [m.] Domostawa, Szeperki, Golce, Momoty Dolne (koło Biłgoraja) został rozbrojony oddział Zielińskiego, który składał się z resztek 1, 4, 9, 11, 12, 15, 17, 18 i 27 pułku ułanów, 1 pułku szwoleżerów, 7 pułku strzelców konnych oraz 1, 5, 6, 16, 19 i 41 pp.

3 października
Godz. 3.00. Szef Sztabu Generalnego przekazał wytyczne radom wojennym okręgów wojskowych do organizacji tyłów w całym obszarze przyfrontowym; w tym celu uruchomić komendantury wojenne, wojsko-we punkty żywnościowe i etapy. W dyrektywie określono konkretne punkty, w których uruchamiane są magazyny, komendantury i etapy.
a) Wojska własne
Do godz. 8.00 wojska Frontu spędziły noc w zajmowanych rejonach. Zmian w położeniu jednostek nie ma. Wyładunek
dywizjego rzutu przebiega normalnie.
Do godz. 14.00 armie pozostawały na miejscu, przygotowując się do wycofania za rz. Bug.
253 ps (45 DS), wysłany w rejon m. Wytyczno do walki z resztkami Wojska Polskiego, powrócił w rejon rozmieszczenia swojej dywizji w m. Milanówka.
99 DS kontynuowała oczyszczanie lasów; w swoim rejonie wzięła do niewoli trzech polskich oficerów. Zdobyto: 31 koni, 2 działa przeciwpancerne, 500 pocisków i 23 karabiny.
Do godz. 22.00 armie Frontu pozostawały na miejscu, kontynuując oczyszczanie rejonów dyslokacji z małych grup przeciwnika. 44 DS w nocy na 03.10. wzięła 10 jeńców i 10 koni. 140 DS rozbraja duży oddział Polaków, który poddał się w rejonie m. Byków.
5 armia ewakuowała 178 koni rasy angielskiej, zdobytych w stadninie Siełka-Krasnystaw.
Samolot U-2 należący do 44 DS podczas lądowania o zmierzchu uległ wypadkowi - złamał śmigło.

4 października
Ludowy komisarz obrony rozkazał zwolnić do domów jeńców wojennych - Ukraińców, Białorusinów i obywateli innych narodowości, których rodziny żyją na terytorium Zachodniej Ukrainy i Zachodniej Białorusi. Pracowników wywiadu i kontrwywiadu, żandarmów, funkcjonariuszy Straży Więziennej i oficerów przekazać do NKWD w celu trzymania ich w obozach.
Godz. 14.00 - armie Frontu pozostają w dotychczasowych rejonach.
5 armia - bez zmian.
6 armia kontynuuje rozbrajanie małych grup przeciwnika siłami 99 DS w rejonie m. Byków i w lasach koło m. Medyka. W m. Przemyśl znaleziono 5 dział 75 mm, 4 działa 37 mm, 4 ciężkie karabiny maszynowe, 1 działo ppanc, 30 karabinów i inne uzbrojenie.
12 armia bez zmian. Wyładunek dywizji II rzutu przebiega normalnie. Do godz. 22.00 armie Frontu pozostawały w dotychczasowych rejonach i kontynuowały oczyszczanie terytorium z drobnych grup wojsk polskich.
5 armia, pozostając na miejscu, przygotowuje się do odejścia 05.10. rano na wschodni brzeg rz. Bug; jednocześnie oczyszcza terytorium z resztek wojsk polskich. Oddział 81 DS zatrzymał 22 szeregowych i 3 oficerów. Zabrano - 1 karabin maszynowy, 5 pistoletów, 9 lornetek, 10 automatów. W Suchodołach natrafiono na skład, w którym znaleziono 20 tys. naboi, 100 karabinów, 15 siodeł oficerskich, 120 granatów ręcznych, 40 km drutu miedzianego. Oddział 44 DS wziął do niewoli 10 oficerów, 29 szeregowych i zdobył 5 koni.
6 armia, pozostając na miejscu, dokonywała przegrupowań poszczególnych jednostek. Oddziały 96, 97 i 99 DS zatrzymały 12 podoficerów i 99 szeregowców. Odebrano 30 karabinów, 28 szabel, 3 ręczne i 4 ciężkie karabiny maszynowe oraz jedno działo przeciwpancerne.
12 armia - pozostawała w dotychczasowych rejonach bez zmian.

5 października
Godz. 1.30. Przekazano opis linii granicy państwowej pomiędzy ZSSR i Niemcami. Punkty określono na mapie 1: 100 000, wydanie z 1938 r.
Godz. 23.00. Dowódca Frontu Ukraińskiego tow. Timoszenko otrzymał polecenie, aby zezwolono na przejście jednostek niemieckich szosą przez m. Sieniawa w kierunku północno-wschodnim i szosą przez Jarosław-Oleszyce-Cieszanów.



5 października
05.10. od rana armie Frontu Ukraińskiego (5 i 6 A) rozpoczęły wycofywanie na wyznaczoną granicę państwową wzdłuż rz. Bug. 12 armia i 13 samodzielny korpus strzelecki pozostawały w dotychczasowych miejscach dyslokacji.
Do godz. 22.00 armie Frontu (5 i 6 A) wycofały się na pierwszą rubież przewidzianą w planie wycofania. Armie odchodząc dokonują przegrupowań w celu wykonania dyrektywy ludowego komisarza obrony o utworzeniu ugrupowania po wycofaniu się.
6 armia - 14 DK w rejonie [m.] Szyperki, Golce, Momoty Dolne wzięła do niewoli grupę płk. Zielińskiego8S w liczbie 15 tys. osób. Do końca rozbrojono 6 tys. osób, z czego: 5662 szeregowców, 520 podoficerów, 853 oficerów, 9 oficerów sztabowych.
Pozostali jeńcy zostali przekazani 140 dywizji strzeleckiej w celu rozbrojenia. Zdobyto: 1231 koni wierzchowych, 373 konie artyleryjskie, 12 015 koni taborowych, 48 tys. karabinów, 1100 pistoletów, 202 ręczne karabiny maszynowe, 120 ciężkich karabinów maszynowych, 13 motocykli, 38 samochodów, 14 dział różnych kalibrów, 9 min naboi do karabinów, 22 rowery, 1 czołg oraz wiele innego mienia wojskowego.

6 października
Wydano wytyczne szefa Sztabu Frontu Ukraińskiego w sprawie sporządzania informacji o holenderskim konsulu honorowym we Lwowie - Brojenie [?] oraz podjęciu kroków dla ochrony archiwum Konsulatu84. Armie Frontu w ciągu dnia 6.10. wycofywały się na drugą linię określoną w planie wycofania. Odejście odbywa się normalnie i pianowo.
Ogólne straty wojsk Frontu Ukraińskiego za okres od 17.09. do 02.10.:

Ludzie:
491 zabitych, 1360 rannych,
141 zaginionych bez wieści;
Konie:
296 zabitych,
1291 rannych;
Karabiny maszynowe :
15 zniszczonych,
13 uszkodzonych;
Działa:
5 zniszczonych,
11 uszkodzonych;
Czołgi:
5 zniszczonych,
21 uszkodzonych;
Pojazdy mechaniczne różne:
26 zniszczonych,
194 uszkodzone.
Zdobycze uzyskane przez wojska Frontu w tym okresie:
jeńcy - 341 279 osób;
konie - 25 795;
karabiny - 247 324;
karabiny maszynowe - 8566;
pistolety - 22 463;
szable - 12 783;
działa różne - 739;
czołgi - 36;
samochody pancerne - 64;
samoloty - 131;
pojazdy mechaniczne różne - 4570 oraz wiele innego mienia różnego
rodzaju.

7 października
Ludowy komisarz obrony zatwierdził zaproponowaną przez dowódca Frontu Ukraińskiego dyslokację jednostek, według pisma nr 057, z wyjątkiem 41 DS i 95 DS oraz dowództwa 49 KS.
Armie Frontu 07.10. od rana wycofują się na trzecią linię według planu wycofania. Odejście odbywa się normalnie.

8 października
Armie Frontu (5 i 6 A) wycofały się na 4 linię zgodnie z planem, wycofania. Odejście odbywało się normalnie.

9 października
Armie Frontu generalnie zakończyły wycofywanie się za rz. Bug Informacja i przygotowują się do przegrupowania w wyznaczone rejony dyslokacji operacyjna na kwatery zimowe.

12 października
Wycofywanie za linię demarkacyjną zostało zakończone; jednostki kontynuują przegrupowanie do rejonów dyslokacji na kwatery zimowe.

Sporządził major KUCEW
(podpis nieczytelny)




PRZYPISY
a W oryginale dokumentu data zapisu stanowi oddzielną rubrykę.
b Tak w tekście - ponownie data 11.09. Powtórzenie zapisu daty występuje dalej 17.09. 30.09, 01.10 i 05.10.
c Brak zapisów z reszty dnia 14.9. i z dni 15-16.9. (s. 8-13 dziennika),
d Brakujący fragment tekstu (s. 21 26 dziennika).
e Brak zapisu z reszty dnia 24.09. (s. 34-36 dziennika).
f Dalej tekst kopii nieczytelny.
1 22.07.1938 r. Białoruski i Kijowski Okręg Wojskowy uzyskały status „specjalnych". Okręgi te były kilkakrotnie silniejsze od pozostałych ze względu na ich usytuowanie u wschodnich granic Polski oraz na zachodnim - głównym kierunku strategicznym.
2 Skrót franc. słowa dossier - teczka- akt, dokumentów. Prowadzący dziennik odnotowywał numery teczek (D.), w których przechowywano wykorzystane dokumenty.
3 Rozkaz LKO o przystąpieniu do „wielkich ćwiczeń" - manewrów (plan nr 22 litera „A") oznaczał w rzeczywistości kryptonim niejawnej mobilizacji.
4 Zamiar obsadzenia dowództwa 12 armii przez kadrę sztabu Charkowskiego OW nie powiódł się zapewne ze względu na trwające nadal czystki kadrowe. Prawdopodobnie komandami Iwan W. Tiuleniew - dowódca Zakaukaskiego OW - ściągnięty do Kijowa samolotem, miał tylko przejściowo pełnić obowiązki dowódcy armii. W rzeczywistości na czele 12 armii uczestniczył w podboju i pacyfikacji południowo-wschodniej Polski. Do Okręgu Zakaukaskiego już oiie wrócił, w drodze awansu objął w sierpniu 1940 r. dowództwo Moskiewskiego OW.
5 Lotnictwo polskie nie dysponowało czterosilnikowymi samolotami bombowymi.
6 Wzięcie polskich lotników do niewoli było sprzeczne z normami prawa międzynarodowego. 13.09.1939 r. ZSSR, nie będący w stanie wojny z Polską, mógł jedynie polskich wojskowych internować.
7 Z przebiegu działań wojennych wynika, że KPanc. z Leningradzkiego OW nie przybył.
8 Filip Iwanowicz Golikow (1900--1980) jako komdiw i komkor w 1. 1938-1939 dowodził Winnicką Grupą Armijną i 6 armią. Od czerwca 1940 szef Gl. Zarządu Wywiadowczego, ale i szef misii wojskowej w W. Brytanii. Od października 1941 do kwietnia 1943 r. dowodził armiami i frontami. Następnie był rn.in. szefem kadr Armii Czerwonej i szefem Gł. Zarządu Politycznego. Od 1961 marszałek Związku Radzieckiego.
9 Iwan Gierasimowicz Sowietnikow (1897-1957) jako kombrig i komdiw od lipca 1938 dowodził dywizją, w kwietniu został pomocnikiem dowódcy Kijowskiego OW, a w lipcu objął dowództwo 5 armii, z którą uderzał na Polskę w składzie Frontu Ukraińskiego. Od stycznia 1941 był pomocnikiem dowódcy Kijowskiego SOW do spraw rejonów umocnionych; następnie kierował tyłami różnych frontów. W 1. 1943-45 w stopniu gen. lejtn. dowodził armią.
10 Mowa tu o kadrze podoficerskiej.
11 W zachowanych źródłach polskich brak potwierdzenia takiego faktu.
12 W rzeczywistości amb. Grzybowski został wezwany do Komisariatu Spraw Zagranicznych na godz. 3.00 rano. Notę rządu ZSSR odczytał mu zastępca komisarza W. Potiomkin (a nie Mołotow), przy czym do wręczenia noty nie doszło, gdyż ambasador polski zdecydowanie odmówił jej przyjęcia. W tym czasie władze naczelne RP (prezydent, rząd i naczelny wódz) nadal znajdowały się na terytorium kraju.
13 Inaczej ,.Grupa Wschodnia".
14 Była to wiadomość błędna lub niedokładna. Dowódca OK IV Łódź, gen. Wiktor Thom-mee (1881-1962) od 01.09.1939 dowodził Grupą Operacyjną „Piotrków" w składzie armii „Łódź", a następnie obroną Modlina. Po kapitulacji (29.9.1939) przebywał - w niewoli niemieckiej. Od 01.09.1939 obowiązki dowódcy OK IV pełnił gen. bryg. Adam Korvtowski (1886-1942), który również nie dostał się do niewoli sowieckiej przedostał się na Zachód, gdzie do śmierci służył w PSZ.
15 Zapis nieścisły. Właściwie: Pisa, Narew, ujście Bugu do Wisły, Wisła, San, Przełęcz Użocka.
16 Podane fragmenty ustaleń były wynikiem szczegółowych uzgodnień zawartych w protokole z 21.09.1939 r„ podpisanym w Moskwie przez K. Woroszvłowa i B. Szaposznikowa z jednej oraz niemieckiego attache wojskowego E. Kfistringa i jego zastępców H. Krebsa i H. As-chcnbrennera z drugiej.
17 Brak informacji o losach konsula Nortona.
18 Mowa tu o lokalnych oddziałach ukraińskich, organizowanych z inicjatywy i przy pomocy organów NKWD oraz dowództw Armii Czerwonej.
19 Iwan Wakintiewicz Smorodinow (?) w 1939 r. w stopniu komkora był zastępcą szefa Sztabu Generalnego. Od stycznia 1940 szef Sztabu Frontu Północno-Zachodniego w wojnie z Finlandią, a po jej zakończeniu w stopniu komandarma II rangi (od 04.06.1940 gen.-lejtn.) został I zastępca szefa Sztabu Generalnego. W styczniu 1941 mianowany szefem Sztabu nowo sformowanego Frontu Dalekowschodniego (12.19.1940 awansowany do stopnia gen.-płk.). W czerwcu 1943 usunięty ze stanowiska. O dalszych losach brak informacji; najprawdopodobniej represjonowany.
20 Nikołaj Fiodorowicz Watutin (1901-1944) jako komdiw w 1939 r. był szefem Sztabu Kijowskiego SOW i Frontu Ukraińskiego. Od lata 1940 w stopniu gen.-lejtn. szef Zarządu Operacyjnego i I zastępca szefa Sztabu Generalnego Armii Czerwonej, w 1. 1941-1944 jako sen.-płk i gen. armii był szefem sztabu i dowódcą różnych frontów. Śmiertelnie ranny 15.04.1944 przez UPA w rej. Kijowa.
21 Prawdopodobnie zadecydowały o tym przedłużające się działania wojenne na Lubelszczyźnie. a szczególnie bitwa w obszarze Tomaszowa Lub.
22 Kombrig Nikołaj Justynowicz Trubiecki (?) od 1918 r. w oddziałach technicznych i ko-leinwych Armii Czerwonej: od lata 1939 szef Zarządu Komunikacji Wojskowych w Sztabie Generalnym. Od końca 1939 komdiw. w czerwcu 1940 zweryfikowany jako gen. lejtn. W październiku 1941 usunięty ze stanowiska. Represjonowany i najprawdopodobniej w 1942 r. rozstrzelany.
23 Informacja o tym. jakoby brak było porozumienia o współpracy z Niemcami w zwalczaniu Wojska Polskiego, jest nieprawdziwa. We wspomnianym tajnym protokole moskiewskim z 21.9.1939 r. w punkcie 5 stwierdza się: „W wypadku gdy przedstawiciele niemieccy zażądała w dowództwie Armii Czerwonej udzielenia pomocy w celu zniszczenia wojsk polskich albo band wojsk niemieckich, wówczas dowództwo Armii Czerwonej (dowódcy kolumn) w razie potrzeby postawi do dyspozycji niezbędne siły dla zlikwidowania oddziałów stawiających opór na tych trasach” Również w punkcie 3 h) rozkazu Naczelnego Dowództwa. Wojsk Lądowych Wehrmachtu z 21.09.1939 r. o godz. 20.00 czytamy: „Rosjanie ofiarowali pomoc zbrojną przeciwko wojskom polskim lub insurgentom”. Zob. kolekcja aleksandryjska National Archives of USA. T. 319. r. 477. kl. 8067998-999.
24 Chodzi tu zapewne o Warszawska Brygadę Pancerno-Motorową, która wchodziła w skład armii gen. Piskora. Generała o nazwisku Wiśniowiecki w WP nie było.
25 W Wojsku Polskim nie służył generał o nazwisku Pierechowski. Prawdopodobnie mowa tu o sztabie armii „Modlin” gen. bryg. Emila Krukowicza-Przedżymirskiego. ^Sztab armii ze swoim dowódcą został wzięty do niedoli przez Niemców 26.09. w rej. Terespol-Kukiełki. Możliwe, że odpryski sztabu dotarły do Niemirowa i tam dostały się do niewoli sowieckiej.
26 Brygada Kawalerii „Baranowicze” 01.09.1937 r. została przemianowana w Nowogródzką BK (skład: 25. 26 i 11 pułk ułanów, 3 pułk strzelców konnych, 9 dywizjon artylerii konnej i in.).
27 Brygada Kawalerii „Równe" 01.09.1937 r. została zreorganizowana i pod nazwą Wołyńska BK, poza dotychczasowym składem (19 i 21 pułk ułanów), otrzymała dodatkowo 2 pułk strzelców konnych,-2 dywizjon artylerii konnej i in.
28 W dzienniku pominięto fakty i wydarzenia związane z przejmowaniem przez Armię Czerwona poszczególnych miejscowości od Wehrmachtu; Drohobycz przekazano 24.09.
29 Gen Władysław Anders (1892-1970), w wojnie obronnej 1939 r. dowodzący początkowo Nowogródzką BK, 12.09. stanął na czele Grupy Operacyjnej Kawalerii. Działając w składzie wojsk Frontu Północnego, wziął udział w bitwie tomaszowskiej; przebił się przez Krasnobród i 25.09. sforsował ostatnią zaporę niemiecką pod Broszkami i Mormańcami. Od 26.09. poszczególne oddziały zgrupowania toczyły ciężkie walki z wojskami 6 i 12 armii Frontu Ukraińskiego. W Dernakach dostał się do niewoli dowódca Kresowej BK płk Jerzy Grobieki, a w Leszcześnie - ranny dowódca- wileńskiej BK, płk dypl. Konstanty Drucki-Lubecki. Wobec niemożliwości dalszego przebijania się na południe całością sił, po walkach 27.09. i stratach w rejonie Władypola i Rajtarowie gen. Anders rozwiązał zgrupowanie i rozkazał p
_________________
Instytut Niemieckich Fortyfikacji Wschodnich
 
 
 
darecki 
wujek kurde samo dobro
Trzeba siać...


Pomógł: 34 razy
Dołączył: 22 Lis 2004
Posty: 8808
Skąd: Kraków
Wysłany: Pon 20 Gru, 2004 19:30   

przebijać się małymi grupa mi do Rumunii lub na Węgry. Sam ze swoją grupą dotarł aż do m. Jesionka (w pobliżu m. Turka), ale 28.09. dostał się do niewoli sowieckiej. Więziony do sierpnia 1941 r., głównie na osławionej Łubiance.
30 Gen bryg. w st. sp. Konstanty Plisowski (1899-1940) we wrześniu 1939 początkowo dowódca obrony twierdzy brzeskiej. Po jej upadku, w rej. Rejowca dołączył do GO Kawalerii gen Andersa jako jego zastępca; w dniach 25-28.09. dowódca Nowogródzkiej BK. Wzięty do niewoli przez oddziały 12 armii w rej. m. Topolnica, w pół drogi między m. Turze i Isaje. Zamordowany przez NKWD w Charkowie.
31 Prawdopodobnie chodzi tu o płk. dypl. Tadeusza Zieleniewskiego {1887-1971), który po wybuchu wojny był szefem Wojskowego Instytutu Geograficznego, a we wrześniu 1939 r. dowodził 33 DPRez. w SGO „Narew" w ciężkich walkach nad Narwią i Bugiem. Po drugiej bitwie w obszarze Tomaszowa Lub., od 25.09. do 02.10. na czele grupy swego imienia przebijał się na południe, a po jej rozwiązaniu z małym zespołem przedostał się przez Węgry do Francji, gdzie dowodził 3 dywizją WP w kampanii 1940 r.
32 Mowa tu o zgrupowaniu dowódcy KOP gen. bryg. Wilhelma Orlika-Ruckemanna (1896- 1986), które kilka dni wcześniej w rej. Szacka zadało duże straty nieprzyjacielowi, a 01.10. stoczyło ostatnią bitwę z Armią Czerwoną pod m. Wytyczne
33 Zob. przypis 31
34 Brak bliższych informacji nt. losów konsula honorowego Holandii we Lwowie.
_________________
Instytut Niemieckich Fortyfikacji Wschodnich
 
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Nie możesz ściągać załączników na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group